even (3 weken) in Nieuw Zeeland / 3 weeks (only!) in New Zealand / 3 semaines seulement (hélàs!) en Nouvelle Zélande!....
en dan / nu alles en nog wat / des choses et d'autres ensuite / allerlei dann bzw. jetzt / other things which now matter (to me!)
De
spreidingswet is door de Eerste Kamer. Dat is een hoopvolle stap voor
de tienduizenden vluchtelingen die nu worden opgevangen in
(crisis)noodopvanglocaties. Want de situatie in deze tenten, hallen en
andere geïmproviseerde opvangplekken is écht niet bedoeld voor een lang
verblijf. Dat blijkt
wel weer uit ons laatste rapport, waarvoor we bewoners van twintig
locaties vroegen naar hun ervaringen. We hopen dat er snel meer goede en
kleinschalige opvang komt. Waar bewoners rust vinden en kunnen bouwen
aan hun toekomst. Dat kan zelfs sámen met buurtbewoners, zoals in het
azc in Utrecht.
Spreidingswet: en nu?
We
zijn blij dat de Eerste kamer de spreidingswet heeft aangenomen! De
politiek neemt hiermee verantwoordelijkheid. Er blijft werk aan de
winkel: we moeten zorgen dat vluchtelingen nu al goed worden opgevangen.
Gemeenten zijn aan zet.
De
situatie in de (crisis)noodopvang is de afgelopen maanden niet
verbeterd. Ondanks een uitspraak van de rechter die daar om vroeg. Dat
blijkt uit ons nieuwe onderzoek Gevlucht en Vergeten?. Voor het
onderzoek bezochten we 20 locaties door heel Nederland en vroegen we
bewoners naar hun ervaring.
De
opvang van vluchtelingen schiet ernstig tekort. De noodopvang zit
overvol, er is nauwelijks privacy en de wachttijden zijn ellenlang. Dat
moet anders. Wij zetten ons in voor menswaardige opvang van
vluchtelingen.
Arbeidsmigranten
die hun baan in Nederland kwijtraken, belanden in een vrije val. Het
gebeurde Kristians (27). Hij vertelt: "Ik kwam naar Nederland om te
werken voor een uitzendbureau. Toen ik in mijn vinger sneed, werd ik ontslagen. Het uitzendbureau zei: pak je spullen maar en vertrek. Nu woon ik op straat.
In het straatleven moet je overal over nadenken, 24-7. Ik ben constant
op zoek naar plekken waar ik mijn kleding kan wassen of kan eten."
Dit
is de dagelijkse realiteit voor veel mensen die naar Nederland komen om
te werken: EU-arbeidsmigranten. Polen, Bulgaren of Roemenen die naar
Nederland komen om tomaten te plukken in kassen of in korte tijd een
nieuw gebouw uit de grond te stampen. Baantjes die de gemiddelde Nederlander niet wil doen.
Omdat het te zwaar is, te saai, of te slecht betaald. De
arbeidsmigranten krijgen van uitzendbureaus niet alleen werk, maar
ook huisvesting en een zorgverzekering. Als ze ontslagen worden, vervalt
dit en belanden ze op straat, zonder zorg of hulp.
Op dit
moment ziet het Leger des Heils dat ongeveer 60% van de daklozen een
EU-arbeidsmigrant is. Zij krijgen niet de hulp die ze nodig hebben.
Tijdens een nieuwjaarsbijeenkomst zei kapitein Slomp, onze bestuursvoorzitter: "We kunnen wel stellen dat de uitbuiting van EU-arbeidsmigranten inmiddels een bedrijfstak is geworden. Dit moet echt aangepakt worden.”
Weet jij waar in jouw buurt een huiskamer zit?
In deze winterperiode worden de buurthuiskamers van het Leger des Heils
omgetoverd tot Warme Kamer. Ook andere organisaties, zoals
bibliotheken, doen mee. Ben je op zoek naar een werk- of studeerplek,
heb je zin om een spelletje te doen met je buren of gewoon om een kop
koffie te komen drinken? Kom langs!
Niet
iedereen die dakloos is, slaapt in de opvang. Sommige mensen kiezen er
zelf voor om op straat te slapen, anderen hebben geen recht op opvang of
passen er simpelweg niet meer bij omdat de opvang vol zit. Als het
vriest, is dat anders. Dan moet iedereen naar binnen. Deze 'winterkouderegeling' liep afgelopen maandag af, omdat de temperatuur steeg. Honderden mensen moesten de straat weer op. Hoe dit zit? We leggen het uit.
De weg naar eerlijk, veilig en gezond voedsel is lang en regelmatig vol
obstakels. Jouw voedselwaakhond weet daar alles van. In onze
dagelijkse strijd hebben we nog heel wat hindernissen te overwinnen. Er
worden gelukkig ook grote en kleine stappen gezet richting beter eten voor
iedereen. In 2023 hebben we hard geknokt om dat voor elkaar te
krijgen. Zie hier, in willekeurige volgorde, onze top-10 successen
van het afgelopen jaar.
Roombeter wint het Gouden Windei
Dankzij honderden tips van oplettende foodwatchers
hebben we een top-5 kunnen samenstellen van de meest misleidende
voedselproducten uit 2023. Een kleine 10.000 consumenten hebben gestemd.
Met 45% van alle stemmen is Blue Band Roombeter van producent
Upfield gekozen tot meest misleidend product van het jaar. Hoewel
we plantaardige alternatieven toejuichen, doet dit product meer kwaad dan
goed voor de broodnodige transitie.
Het blijft niet bij het Gouden Windei om misleiding
te bestrijden. Stemmers konden namelijk niet alleen hun ‘favoriete’
misleidingsproduct kiezen, maar ook hun handtekening zetten onder onze
nieuwe petitie om voedselmisleiding structureel aan te pakken. De
petitie is in november gelanceerd en al ruim 5.000 keer getekend.
We weten dat voedselspeculatie een belangrijke factor is in het
opdrijven van voedselprijzen. Om excessieve speculatie te stoppen hebben we
een internationale petitie gelanceerd en onderzoek gedaan. Met
steun van foodwatchers hebben we maatregelen voor elkaar gekregen in het
Europees Parlement. De EU kan nu ingrijpen wanneer er verdiend dreigt te
worden aan honger en meer transaparantie eisen.
Brede steun leeftijdsgrens 18+ voor energiedrankjes
We hebben in februari actiegevoerd bij een
Plus-supermarkt die zich dichtbij drie middelbare scholen bevond en
energiedrankjes naast de kassa had geplaatst. Vervolgens zijn we
een onderzoek gestart waarbij we diverse supermarkten hebben gevolgd wat
betreft hun promotiebeleid van energiedrankjes. Ook scholen en kinderartsen ondersteunen een verbod op
energiedrankjes voor minderjarigen. Genoeg draagvlak dus om
eindelijk die leeftijdgrens ingevoerd te krijgen!
De campagne van Foodwatch voor de Nutri-Score heeft haar vruchten
afgeworpen. Op 1 januari 2024 wordt het logo officieel ingevoerd in
Nederland. In april 2024 start de overheid ook met een
publiekscampagne om het grote publiek voor te lichten over de werking van
Nutri-Score. Helaas is Nutri-Score nog niet in de hele EU ingevoerd en is
het ook niet verplicht in Nederland. Dus er is nog steeds werk te
verrichten voor een wettelijk voedselkeuzelogo!
We liepen in 2023 bijkans de deur plat bij de Reclame
Code Commissie (RCC) om verboden kindermarketing aan de kaak te stellen. We
hebben in totaal 15 klachten ingediend, waarbij 45 producten met verboden
kindermarketing zijn gemeld. Op twee na werden de klachten gewonnen.
We hebben er onderhand genoeg van om producenten steeds bij de les
te moeten houden via deze klachtenprocedure. De oplossing: een wet om
kindermarketing voor eens en voor altijd een halt toe te
roepen!
Eerste stappen naar een eerlijke prijs voor voedsel
Graaiflatie is het woord van 2023! Hoewel de inflatie dalende is, zijn
de dagelijkse boodschappen nog altijd 31% duurder dan twee jaar geleden.
Wie is er verantwoordelijk voor die hoge prijzen? In 2023 hebben we
stappen gezet om hier duidelijkheid over te krijgen. De
Questionmark Foundation is op ons initiatief een onderzoek gestart naar
prijsopbouw van producten in de supermarkt. Verder hebben we de
supermarkten opgeroepen inzicht te geven in de winstmarges, zodat het
eindelijk zichtbaar wordt wie de prijs van ons voedsel bepaalt.
Groeiend draagvlak op weg naar gifvrijevrije landbouw
We ervaren groeiende publieke steun voor onze missie om de Europese
landbouw tegen 2030 gifvrij te maken. Zo richtten we ons op de supermarkten
om enkel nog pesticidenvrij graan in te kopen, zetten we stappen op weg
naar een verbod op de export van gevaarlijke pesticiden en voerden we actie
tegen de hernieuwde toelating van glyfosaat. Niet alleen
tekenden 500.000 mensen onze petitie tegen glyfosaat, ook riepen we
minister Adema op tegen de vernieuwing van de toestemming op het middel te
stemmen in de EU. Wij blijven met jullie steun druk op de
ketel houden om pesticiden voor altijd uit te bannen.
NVWA neemt dankzij Foodwatch maatregelen tegen extreem snoep
Veel jongeren doen mee aan challenges van influencers op TikTok met
extreem snoep. Dit super ongezonde snoep is vaak afkomstig uit Azië of de
VS. We kwamen er door onderzoek achter dat er in deze producten
massaal verboden ingrediënten zitten en dat de etikettering niet aan onze
wet voldoet. We hebben dit bij de NVWA gemeld die passende
maatregelen heeft genomen.
Verkiezingscampagne ‘Haal die bende van ons bord!’
‘Tijd voor goed voedselbeleid!’ was de boodschap van onze campagne voor
de Tweede Kamerverkiezingen van afgelopen november. We hebben een
vijfpuntenplan geformuleerd voor eerlijk, veilig en gezond voedsel.
Want niet de industrie, maar de consument hoort centraal te staan
in het voedselbeleid en dit hoort in het nieuwe regeerakkoord te worden
opgenomen. In het nieuwe jaar bieden we de handtekeningen
aan de nieuwe coalitie aan.
Kortom, 2023 is een bewogen jaar geweest. We
kunnen niet wachten om 2024 verder te knokken voor eerlijk, veilig en
gezond voedsel. We blijven strijdbaar als altijd!
In onze ongezonde voedselomgeving worden mensen willens en wetens
verleid tot het aankopen van ongezonde producten. Vervolgens worden
ze door diezelfde commercie onzeker gemaakt, waarna de industrie ons
peperdure ‘gezonde’ producten wil aansmeren!
Zo zijn 'extra' proteïne-producten niets anders dan een sluwe
marketingtruc waarmee consumenten beduveld worden. Van eiwitrijke
pannenkoeken tot chips met extra proteïne, en een stortvloed aan
tussendoor- en sportrepen die ‘bomvol eiwit’ zitten. Producenten
willen ons doen geloven dat we - na de overdadige feestdagen - gezond bezig
zijn als we deze dure items in ons mandje doen.
Misleiders: o.a. Calvé, Hero, Liga en Kellogg's
Wat wij al jaren signaleren, dat bevestigt
deze week ook de Nederlandse Voedsel- en
Warenautoriteit (NVWA): heel veel eiwitrijke voedingsmiddelen
misleiden! Van bijna de helft (46%) van de onderzochte producten
zijn de verpakkingen en/of de productwebsites misleidend!
Onder andere Calvé, Hero, Liga, Kellogg's en Trek staan als
misleiders te boek. Inmiddels heeft de NVWA 20 officiële
waarschuwingen gegeven en drie bestuurlijke boetes opgelegd. Ook wij
zijn deze valse claims helemaal zat en roepen de overheid op om de pakkans
nog verder te verhogen en veel strengere straffen in te stellen.
Daarom hebben we een petitie lopen waarmee we een einde aan
misleiding eisen. Heb je nog niet getekend? Spreek je uit,
endoe nu mee!
Het geëmmer met al dat 'extra eiwit' is niet alleen van deze week.
Eerder nomineerden we al Be-Kind Protein van fabrikant Mars en Hero B’tween Protein voor het Gouden Windei. Vorig jaar
hebben we nog een uitgebreid artikel op onze website geplaatst, waaruit
blijkt dat al die eiwitrijke producten vooral de portemonnees van
de voedselfabrikanten verrijken.
Gezond snacken vanaf de bank?
Voedselproducenten mogen volgens de Europese wetgeving een verband
leggen tussen een hoog eiwitgehalte in voedsel en een toename van
spiermassa. Maar beweringen zoals: “een snackmoment voor bij de tv,
waarbij je wel kunt zeggen dat je gezond bezig
bent!” of “bomvol unieke ingrediënten die bijdragen aan
een gezonde levensstijl” zijn niet concreet en ook niet
onderbouwd. Daarom zijn ze verboden!
Bovendien zijn extra eiwitrijke producten overbodig in ons
dagelijkse dieet. In Nederland krijgen de meeste mensen namelijk
al genoeg eiwit binnen. Dat geldt ook voor
de meeste vegetariërs en sporters. De meeste mensen eten dagelijks zelfs
meer eiwit dan nodig is!
Anders dan vetten en koolhydraten hebben eiwitten een ‘gezond imago’.
Producenten maken hier gebruik van door hun producten (onnodig) vol te
stoppen met eiwitten en het te verkopen als ‘sport’, ‘fitness’, of ‘gezond’
product. Puur een verkooptruc. Rijk aan eiwitten wordt op de verpakking van
een ongezond product gezet. Zo lijkt het product gezonder, terwijl
het nog steeds een zwaarbewerkt, ongezond product vol suiker, vet, zout en
dubieuze additieven kan zijn.
Dé heerlijke, pure verkooptruc…
Trap er dus niet in, er is in verreweg de meeste gevallen geen
gezondheidsvoordeel te behalen met deze (extra) eiwitrijke producten.
Het is vooral een marketingtruc van voedselfabrikanten om de
prijzen van hun producten te kunnen verhogen.
Mensen die het nieuwe jaar gezond(er) willen starten, laten beter al die
extra-eiwitproducten links liggen. Neem een handje ongezouten
pinda’s. Dat bevat al meer eiwit dan zo’n reepje Hero B’tween
Protein. Zo werk je bovendien niet mee aan de nieuwe
eindejaarsbonussen van de voedselproducenten!
De beste wensen namens ons hele team,
NVWA bevestigt: we worden beduveld!
Wordt dit bericht niet goed weergegeven? Klik dan hier
door de vitrage schijnt het gele lamplicht hoe ik verwacht dat de deur open zal zwaaien nadat ik over het smalle tuinpad naar de voordeur ben gelopen hoe warm de begroeting zal zijn met open armen en mijn jas aan de kapstok de kachel brandt en in de keuken zet jij verse koffie in mijn herinnering zie ik jou staan
Anton Corbijn: domineeszoon tussen de wereldsterren
Kunstenaar Brice Marden, New York 2016.Beeld Anton Corbijn
Als
jongen wilde Anton Corbijn niets liever dan weg uit zijn protestantse
omgeving. Hij fotografeerde alle wereldsterren, maar in een
tentoonstelling legt hij nu verbanden met zijn jeugd: ‘Omarm het maar,
in plaats van ertegen te vechten’.
Anton Corbijn heeft zijn oude tekenleraar uitgenodigd om zijn
tentoonstelling in het Amstelveense Cobra Museum te komen bekijken. 96
jaar is Klaas Sans. Tijdens het interview loopt hij achter zijn rollator
geïnteresseerd en trots langs de ruim 200 foto’s van zijn oud-leerling.
Hij was destijds, in 1974, al overtuigd van het talent van Corbijn.
“Een mooie vis in de vijver”, noemt hij hem.
Blijf op de hoogte
Krijg een melding bij belangrijke artikelen over Cultuur & Media.
Dat hij altijd contact heeft gehouden met zijn oude tekenleraar
zegt veel over Corbijn, die even later terloops vertelt dat Bono, de
zanger van de band U2, anderhalf jaar geleden getuige was op zijn
huwelijk. Meerdere van de wereldberoemde muzikanten, acteurs,
kunstenaars, mode-ontwerpers en modellen die de muren sieren, rekent hij
tot zijn vriendenkring. De leden van Depeche Mode, Tom Waits, Bryan
Ferry en de succesvolle Nederlandse dj Martin Garrix, die bij de opening
van de tentoonstelling kwam opdraven om het museum een steuntje in de
rug te geven. “Het Cobra Museum heeft een moeilijke tijd achter de rug,
als Martin komt trekt dat ook jonge mensen”, zegt Corbijn. Het heeft
geholpen, in de eerste week kwamen al vierduizend mensen naar het museum
dat een maand eerder de deuren dreigde te moeten sluiten wegens
geldproblemen.
Schaker Magnus Carlsen, Marseille 2010.Beeld Anton Corbijn
Corbijn houdt even stil bij een portret van David Bowie in pak,
met een gleufhoed op zijn hoofd. “Hij ziet eruit als een Berlijnse
spion. Nee, ik zou hem geen vriend noemen, maar we hadden wel een goede
band. Het zijn allemaal mensen die invloed hebben op je leven, op je
manier van kijken. Je leert waar je op moet letten, David was supergoed
in de visuele kant.”
Tekenleraar Sans was een van de eersten die hem inspireerden. “Ik
wist heel zeker dat ik fotograaf wilde worden, maar geen enkele
kunstacademie liet mij toe. Toen ben ik naar de MTS fotografie gegaan.
Dat was helemaal niet geschikt voor mij. Ik had het atheneum afgemaakt
dus het was niet mijn niveau. Je leerde er hoe je een pakje sigaretten
mooi moest fotograferen. Verschrikkelijk, daardoor haat je fotografie
uiteindelijk. Maar Sans had liefde voor dingen. Hij was het enige
lichtpunt op die school, terwijl ik niet kan tekenen of schilderen.”
Topmodel Eva Herzigová. Paris 2003.Beeld Anton Corbijn
Het beloofde land
Corbijn werd in 1955 geboren in Strijen, een dorp in de Hoeksche
Waard. Zijn vader was er dominee van de Nederlands Hervormde kerk. “Het
was er allemaal vrij serieus”, zegt hij met gevoel voor understatement.
Corbijn vond het verstikkend, de fotografie werd zijn uitweg. Toen hij
een jaar of acht was, zag hij een foto van The Beatles. Toen hij ook hun
muziek hoorde was hij vastbesloten: hij wilde deel uitmaken van die
wereld, hij noemt het ‘mijn beloofde land’.
Als fotograaf lukte dat. Eerst fotografeerde hij Nederlandse bands
en artiesten, in de tentoonstelling is een foto van Herman Brood te
zien, die hij vaak portretteerde. In 1979 vertrok hij naar Londen, want
daar gebeurde het echt. “Ik voel me aangetrokken tot mensen die diep
gaan in waar ze mee bezig zijn. Dat doe ik zelf ook. Ik ging er echt
voor, ik wilde die foto’s maken, ik was in niks anders geïnteresseerd.”
Om hem heen werden natuurlijk overvloedig drugs gebruikt, maar daar had
hij dan weer weinig mee. “Herman was natuurlijk een duidelijk geval.
Toen rookte ik nog weleens jointjes. Maar ik denk dat ik nooit de
controle heb willen verliezen.”
Het zal vast met zijn achtergrond te maken hebben, beaamt hij op
de voor hem kenmerkende bedachtzame manier. Corbijn is geen man van veel
woorden. In ieder geval kwam de protestantse soberheid hem in deze tijd
goed van pas. “Ik leefde zonder klagen van heel weinig geld, kreeg heel
weinig betaald voor de foto’s. In Nederland woonde ik in een bordeel,
in Engeland in een kraakpand. Ik was niet van lenen. Als je het niet
hebt, kun je het niet uitgeven.”
Altijd een diepere bodem in zijn werk
Als hij nu terugkijkt, ziet hij dat het protestantisme een stempel
heeft gedrukt op zijn werk. ‘Mensheid, menselijkheid en empathie’ zijn
woorden die hij altijd in zijn achterhoofd heeft zitten. Hij verkeerde
weliswaar in de wereld van seks, drugs en rock-‘n-roll, maar er moest
altijd een diepere bodem in zijn werk zitten. “Ik heb het geprobeerd, om
weggooifoto’s te maken”, zegt hij met een lachje. “Maar ik moet altijd
inhoud geven. Daar berustte ik op een gegeven moment in. Dat is dan mijn
kracht, niet mijn zwakte. Omarm het maar, in plaats van ertegen te
vechten.”
Muzikant Tom Waits, Santa Rosa 2004.Beeld Anton Corbijn
Twee portretten van zijn ouders hangen prominent aan het begin van
de tentoonstelling. “Het eerste is uit 1972, die heb ik genomen met de
camera van mijn vader. Het tweede is van later. Daar zijn ze opener,
veel losser dan op de eerste – ze zaten ook vast in een stramien”, zegt
hij liefdevol. Hij heeft de portretten niet eerder tentoongesteld. “Ik
wilde nu laten zien waar ik vandaan kom.”
Het past volgens hem ook helemaal in het thema dat de
tentoonstelling draagt: mode. In het dorp van zijn jeugd werd op zondag
zwarte kleding gedragen. Wat mensen dragen – of juist niet – zegt meer
over mensen dan Corbijn in het begin van zijn carrière besefte. “Ik had
nooit een stylist bij me.” Hij fotografeerde de muzikanten in het
kloffie waarin ze voor de shoot verschenen. Maar dat had meer dan eens
grotere zeggingskracht dan verwacht.
Corbijn staat stil bij de foto van Joy Division waarmee hij in
1980 doorbrak in het Verenigd Koninkrijk. De vier bandleden zijn gehuld
in lange zwarte jassen en verdwijnen in een metrotunnel. Zanger Ian
Curtis is de enige die omkijkt. Niet lang nadat het beeld geschoten
werd, overleed Curtis. De foto lijkt, mede door die jassen, een voorbode
van een begrafenis.
Muzikant P.J. Harvey, New Forest 1998.Beeld Anton Corbijn
Mooie vrouwen
Corbijn dook voor deze tentoonstelling in zijn omvangrijke archief
en zocht er foto’s uit waarop de kleding van mensen, of juist het
ontbreken daarvan, een belangrijke rol speelt. En zo hangt het keurige
domineesechtpaar uit Strijen pal naast een sensuele foto van het Engelse
supermodel Kate Moss. Corbijn vroeg haar begin jaren negentig voor een
van zijn eerste commerciële mode-opdrachten, een campagne voor Levi’s.
Hij zou haar nog vaak voor de lens krijgen. Aanvankelijk vond hij
het fotograferen van zo’n mooie vrouw best lastig. “Vroeger wist ik echt
niet wat ik met modellen aan moest. Die mensen zijn zo mooi, wat kan ik
daaraan toevoegen? In eerste instantie ging het mij om de schoonheid
vanbinnen die ik probeerde te bereiken.”
Dat hij ook schoonheid onder een perfect uiterlijk zichtbaar kan
maken, bewijst een portret van Christy Turlington, naakt in de regen.
Het Amerikaanse supermodel is onaards mooi, maar Corbijn maakt haar weer
menselijk. “Christy en ik zaten in Dublin bij een vriend. Het was
ontzettend slecht weer. Ik stelde voor om een foto te maken. Het was
heel spontaan, niet voor een magazine. Met modellen werk je veel meer
met hun lichaam, dat gaat heel gemakkelijk, het is hun natuur.” Verderop
hangen nog meer foto’s van supermodellen die hij allemaal bij voornaam
noemt: “Naomi, Helena, Eva. Ik leerde ze allemaal sociaal kennen. Die
foto’s heb ik ook voor mezelf gemaakt.”
Topmodel Kate Moss, New York 1993.Beeld Anton Corbijn
Als zijn vrouw ter sprake komt, licht zijn gezicht op
De modewereld kwam nog dichterbij door zijn vrouw, Nimi
Ponnudurai. Zij is ontwerpster. Er hangt een foto van haar in het Cobra
Museum en als ze ter sprake komt, licht het gezicht van Corbijn helemaal
op. “Zullen we even naar haar toe lopen? Wel leuk om haar weer even te
zien, want ze is er nu niet bij”, zegt hij enthousiast. Kijkend naar
haar portret – ze is een slanke vrouw met lang donker haar – vertelt hij
over het modemerk WoollyBoolly dat ze heeft opgezet. “Ze maakt
ontzettend mooie dingen van wol, handgebreide kasjmier.” Dat doet ze
kleinschalig, met vrouwen in Peru, Bolivia en Bosnië die daarvoor een
eerlijk salaris krijgen.
Corbijn deed uiteraard de fotografie voor haar label, opvallend
vrolijk gekleurde beelden in zijn overwegend stemmige oeuvre. “Ik ben
beïnvloed door haar, ze heeft veel kennis van kleding. Ik ben me nu meer
bewust van wat ik aantrek”, zegt hij. Wat hij het liefst draagt? Dit,
zegt hij en spreidt zijn armen om zijn simpele grijsbruine broek en
jasje te showen. “Ik draag het liefst werkersjasjes uit China.”
Modeontwerper Virgil Abloh, Chicago 2019.Beeld Anton Corbijn
Corbijn en Ponnudurai zijn al dertien jaar bij elkaar, anderhalf
jaar geleden zijn ze getrouwd. Ze wonen deels in Amsterdam, deels in
Kenia. Momenteel is Corbijn op geen van beide adressen veel te vinden,
zegt hij, want hij is een film aan het draaien met actrice Helen Mirren
in de hoofdrol. Corbijn is ook succesvol als regisseur, hij oogstte veel
lof met Control, een film over Ian Curtis en The American, waarin George Clooney de hoofdrol speelde.
“Ik ben met kerst maar heel even in Kenia geweest. Het duurt
maanden om een film te maken, dat is super intensief. Totaal het
tegenovergestelde van fotografie. Een foto maak ik in tien minuten. Zo
relaxed, zo makkelijk en leuk – een man met zijn camera. Voor de foto’s
hier heb ik vrijwel nooit een statief gebruikt.” Ook al werkt Corbijn
tegenwoordig ook digitaal, het aloude fotorolletje oefent een grote
aantrekkingskracht op hem uit. “Een paar dagen of weken weet je niet wat
het resultaat is. Dat vind ik een aangename spanning, daar ben ik mee
opgegroeid.”
Koningspaar
Hij werkt altijd snel. “Dat heb ik in mijn begintijd geleerd. Dan
ging ik met een journalist mee naar een interview en kreeg ik twee
minuten. Ik kan iedere situatie voor me laten werken.” Ook voor het
koningspaar had hij weinig tijd nodig. Vorig jaar maakte Corbijn een
nieuwe serie staatsieportretten van Willem-Alexander en Máxima. “Aan de
officiële foto’s is weinig eer te behalen”, vindt hij. “Die moeten in
een stramien vallen. Ik wilde heel graag ook een foto voor mezelf maken
en daar stemden ze in toe.”
Dat beeld, ook in ‘twee minuten’ geschoten, hangt in het museum.
Op de zwart-witfoto staat het koningspaar in galakleding voor een
spiegel. Ze zijn onscherp, maar het spiegelbeeld van Máxima is wel
scherp en kijkt de toeschouwer van onder haar diadeem indringend aan.
Voor die kenmerkende onscherpte in veel van zijn foto’s heeft Corbijn
tegenwoordig een goed excuus. “Ik zie niet erg goed, daar leer ik mee
leven. Soms zijn de foto’s niet zo scherp als ik dacht toen ik ze
maakte. Dat doe ik niet altijd expres, gezichtsuitdrukkingen worden
tegenwoordig lastiger om te lezen.” Relativerend: “Stijl is je
onvermogen om het op een andere manier te doen, je beperking is je
kracht.”
Die stijl is onverminderd populair, de wereldsterren weten Corbijn
steeds weer te vinden. Zijn ze altijd tevreden? Nee, de Rolling Stones
waren in 1995 helemaal niet blij met de foto waarop de vier leden gekke
hoge tovenaarshoeden dragen. Je kunt het aan hun gezichtsuitdrukking
zien. “Ik had geen zin in een brave foto met de Stones. Ik heb die
hoeden laten maken en meegenomen. Mick zei: ‘Die draag ik alleen als
Charlie het ook doet’.” Grinnikend vertelt Corbijn hoe hij vervolgens
Charlie Watts wijsmaakte dat Mick Jagger al akkoord was. “De foto werd
gemaakt, maar achteraf keurde Mick er geen enkele goed. Pas jaren later,
toen hij naar een filmpremière van mij was gekomen, gaf hij toe.”
Corbijn kijkt nog eens naar de foto en zegt, voor zijn doen
onbescheiden: “Het is de laatste goede foto van de Stones, vind ik.
Alles is nu zo keurig en voorspelbaar geworden.”
Anton Corbijn - MOØDe is tot 12 mei te zien in het Cobra Museum voor Moderne Kunst in Amstelveen.
Zo ziet een Rembrandt eruit door de lens van Anton Corbijn
Beroemde fotografen onder wie Anton Corbijn en Rineke Dijkstra mochten een eigen draai geven aan de oude meesters in het Mauritshuis. Resultaat: foto’s van een appende stiefdochter, verstrengelde lichamen en een geamputeerde hand.
