Babette, jongere zus, "petite soeur"!

Eh bien, si tu savais comme tu me manques!,
et si c'est le cas, comment savoir que tu le sais?

Je veux y croire à tout prix.

Un grand chagrin me hante
hante mes nuits et mon esprit

J'aimerais te savoir auprès de moi
à me consoler et me rassurer
me soufflant dans l'oreille
que tu es bien, là où tu es

Et

Que plus rien ne te manque!

qui ça peut bien être? / our mystery guest (tip: is not about 21)

essai de traduction immédiate du poème de Fred, notre voisin

"Dans l'obscurité nocturne

Couché dans l'obscurité nocturne

 silence étourdissant à l'entour 

je plane dans le néant

fragile

dans une solitude qui me confronte

Dans une acceptation grandissante

de l'irréversible

fais que cela se passe sans plus

de préférence

maintenant, tout de suite."

D'après Fred Hoogerwerf

een gedicht dat mij erg aansprak - aanspreekt / un poème qui me parle, surtout en ce moment, après le "Grand Départ" de Babette

In nachtelijk donker

Liggend in nachtelijk donker

verdovende stilte alom

zweef ik in het niets

kwetsbaar

zo confronterend alleen

in groeiende acceptatie

van het onafwendbare

laat het maar gebeuren

het liefst

nu meteen.

Fred Hoogervorst

en nog eens / poèmes à l'occasion de la nuit des moulins et fermes éclairés

In het kader van de verlichte molen- en boerderijenroute Goeree-Overflakkee deze week een keus uit de kleine gedichtjes die op een 'Deltawindmolen' worden geprojecteerd.

 

wieken wentelen gestaag

door een onzichtbare kracht

uit het niets het zichtbare maken

in een duistere nacht

 

Aart Dorsman

 

 

metalen ridders

met hun zilveren zwaarden

klieven zij de wind

 

Gerda Boevé

 

 

Onzichtbare wind

stromend tegen het wiekenkruis

wordt groen in het kabelnet

maar wit in het woonhuis

 

Fred Hoogervorst

 

 

lijnen aan de horizon

en strepen in de lucht

projecties van verbeelden en structuur

kijken is een avontuur

 

Niels Snoek

nog steeds van de oogo; wat zijn ze poëtisch op Goeree-Overflakkee, geweldig! / Quelle veine poétique dans la région, formidable!

Tussen draden vol spanning,

hoog boven goudgeel graan,

scheert de boomvalk als een

sikkel door de blauwe lucht.

Dan verdwijnt hij uit zicht.

Onze blik wordt gevangen

door het rekken en strekken

van de jongen op het nest.

Onder luid wolkgeroffel,

zijn kloffie verregend en

verwaaid, komt pa met

een prooi aangevlogen. 

Nu begint de ochtenddis.

Vale veertjes vliegen op.

Bloederige darmen als

elastiek vullen de magen.

Tino van Kampen

weer van de oo-go

In de nacht

horen mijn ogen

alle klanken

zien mijn lippen

alle kleuren

spreken mijn oren

alle verhalen

reis ik ongeremd

door tijd en ruimte

sterren van geluk

Jolanda Holleman