even (3 weken) in Nieuw Zeeland / 3 weeks (only!) in New Zealand / 3 semaines seulement (hélàs!) en Nouvelle Zélande!....
en dan / nu alles en nog wat / des choses et d'autres ensuite / allerlei dann bzw. jetzt / other things which now matter (to me!)
Op de allereerste bladzijde van de nieuwe roman van Teju Cole
wordt de hoofdpersoon, fotograaf Tunde, getroffen door de prachtig
bloeiende heg van zijn buurman. Snel pakt hij zijn camera, maar dan
klinkt een barse stem: ‘Dit is privéterrein!’ Wie mag er afgebeeld
worden, hoe en door wie? In Trilling onderzoekt fotograaf en schrijver Cole de netelige vragen in de kunst. Robin Goudsmit interviewde hem. “Ik wilde een boek schrijven waarvan mensen zouden zeggen: wat ís dit?”
Wat is de waarde van onze herinneringen, vraagt Rob van Essen zich af. In zijn nieuwe roman Ik kom hier nog op terug haalt hij de tijdmachine van stal, eentje die uitermate soepel functioneert. Het boek deed Rob Schouten
hier en daar denken aan de Japanse schrijver Haruki Murakami, in wiens
werk bovennatuurlijke elementen ook zo’n opvallende rol spelen. Maar bij
Van Essen zijn ze omvangrijker en fundamenteler, geen terloopse
decorstukken.
In Martelaarschap, het derde deel van zijn Dagboeken vertelt Han Voskuil niet alles. Maar dat maakt Gerbrand Bakker
niets uit. Wat een plezier om dagenlang in de wereld van Han en Lousje
Voskuil te verblijven! Na bijna tien jaar is er een nieuwe roman van Michael Cunningham. Smakelijk verhaalt historicus Anthony Bale
over de reizen die de middeleeuwers maakten naar de meest exotisch
bestemmingen. En naderend onheil in de roman van de Oeigoerse schrijver Perhat Tursun, die al vijf jaar vastzit in een Chinees strafkamp.
Politici beantwoorden vragen van Greenpeace-supporters
Beste Brigitte,
Wat bepaalt jouw keuze bij de Tweede Kamerverkiezingen op 22 november?
We vroegen op social media wat jullie nog willen weten van politici. De
meeste vragen gingen over de grootste vervuilers, fossiele subsidies en klimaatrechtvaardigheid.
Ik ging naar Den Haag om deze vragen aan politici voor te leggen. Hopelijk bieden de antwoorden verheldering voor jouw belangrijke stem.
Ik mailde alle lijsttrekkers om in de
tv-debatten aandacht te vragen voor rechtvaardig klimaatbeleid. Deze
brief werd door bijna 20.000 mensen ondertekend. Echt een sterk signaal! Dank je wel als je hebt meegedaan met deze actie.
Het is een dag die me zal bijblijven: de grootste klimaatmars ooit in Nederland.
Enorm hoopvol om met de Klimaatcrisis Coalitie 85.000 mensen de straat
op te krijgen voor het klimaat en rechtvaardigheid. Terwijl de kop van
de mars het Museumplein in Amsterdam al bereikte, vertrokken er nog
steeds nieuwe mensen vanaf de Dam.
Komt er een kabinet met leiders die gaan voor een eerlijk klimaat- en natuurbeleid?
De
krimp van Schiphol die minister Harbers nu stopzet is stuitend, maar
gaat alleen over volgend jaar. De nieuwe regering zal hard aan de slag
moeten om burgers boven de luchtvaartindustrie te plaatsen en de krimp
van Schiphol vanaf 2025 wel door te zetten. Vind jij dat ook? Teken de petitie!
Welke partijen zorgen voor een rechtvaardig klimaatbeleid, zodat duurzaamheid niet alleen voor de rijken is? Klimaatjournalist Jelmer Mommers neemt de politieke partijen onder de loep.
Dit willen 18 politieke partijen écht met het klimaat, een uitgebreid overzicht door de NOS.
We steunen de verkiezingscampagne ‘Kies voor een ander klimaat’. Omdat wij vinden dat het anders moet: menselijk, duurzamer en rechtvaardiger.
Iedere maand zetten we een actie van Greenpeace
in het zonnetje. De ene maand is dat een mars op de Dam, de andere
maand een klimaatkamp voor Inheemse jongeren midden in de oerwouden van
Congo.
Nog twee dagen en dan gaan we naar de stembus. ‘Er valt écht wat te
kiezen,’ hoor ik overal om me heen. Maar welke partij ook wint, de
nieuwe coalitie moet eindelijk
die bende van ons bord halen en zorgen voor goed
voedselbeleid.
Een grote meerderheid van het Nederlandse publiek is het met ons eens,
zo blijkt uit een opiniepeiling die we onlangs hebben laten uitvoeren door
marktonderzoeksbureau Multiscope. Zo wil driekwart van de
ondervraagden meer inzicht in de winstmarges van de supermarkten.
Het is dus tijd dat de politiek supermarkten tot transparantie dwingt.
Oplossingen voor prijsproblemen starten bij transparantie
Verkiezingsprogramma’s staan bol van ronkende teksten over
bestaanszekerheid. Met reden, want bijna 1 miljoen Nederlanders heeft
moeite om rond te komen en 120.000 mensen zijn aangewezen op hulp van de
voedselbank. De omzetgroei van levensmiddelenconcern Unilever, 5,2%
in het afgelopen kwartaal, staat hiermee in schril contrast. Maar: ‘wij
doen niet aan graaiflatie,’ aldus Unilever. Of dat zo is valt
nauwelijks te controleren door gebrek aan transparantie over de prijsopbouw
van voedselproducten.
Producenten claimen nou eenmaal hogere kosten te maken, vandaar de
prijsstijgingen, maar zeggen lang niet al deze kosten aan de consument door
te berekenen. Feit blijft dat de boodschappen onverminderd duur
zijn, ook nu de inflatie daalt. Dus waar komen die hoge prijzen
vandaan? Ligt het aan de supermarkt, de boer of toch de producent?
Tijd dat hier duidelijkheid over komt en dat supermarkten inzicht geven in
hun winstmarges.
De voedselindustrie is niet transparant over de prijsopbouw van
haar producten. Tegelijkertijd vragen boeren om eerlijke prijzen
en is er grote behoefte aan betaalbare gezonde voeding. Ook heeft de
politiek het doel 25% van het landbouwareaal biologisch te maken voor 2030
(dat is nu slechts 4%). Er is al door verschillende experts
geopperd het margebeleid in supermarkten aan te passen om gezonde en
duurzame voedselkeuzes te stimuleren, maar dan moeten we wel eerst antwoord
krijgen op wat die marges nu precies bedragen. Als wij niet weten
wie de prijs van ons voedsel bepalen en wie eraan verdienen, blijven we in
het duister tasten over effectieve oplossingen om gezond, duurzaam én
betaalbaar voedsel te produceren.
Daarom ondersteunt Foodwatch onderzoek dat op dit moment wordt
uitgevoerd door
de Questionmark Foundation over prijsverschillen tussen
reguliere en biologische producten. Dit kunnen we doen door jouw hulp!
Campagne vijfpuntenplan voor nieuw regeerakkoord gaat verder
Je kiest woensdag ongetwijfeld voor eerlijk, veilig en gezond voedsel.
Heb je nog inspiratie nodig voor in het stemhokje?
Lees dan
hier onze analyse over wat de partijprogramma’s melden over
ons vijfpuntenplan.
Of raadpleeg een van deze stemwijzers: VMT heeft een
voedselstemwijzer opgesteld (opent een pdf) en GGD GHOR heeft
partijstandpunten over gezondheid op een rijtje gezet. De True
Animal Protein Price Coalition heeft de partijprogramma’s onderzocht over
standpunten aangaande voedselprijzen en landbouw (opent een
pdf). Tenslotte vind je
hierde kieswijzer van Pesticide Action Network Netherlands over de
standpunten van de partijen over bestrijdingsmiddelen.
Hopelijk helpt dit bij je keuze. Heel veel succes en plezier met
stemmen!
Met vriendelijke groeten,
Juke Fluitsma
Campaigner
P.S.: Je kan je vast wel voorstellen dat al onze
onderzoeken, petities, acties en campagnes geld kosten. Foodwatch neemt
geen geld aan van de overheid of bedrijven uit de voedselindustrie - alleen
dankzij donaties vanuit onze achterban kunnen wij ons werk doen. Help je ook mee met een (extra) gift? Zo kunnen we
ook onderzoek zoals dat van Questionmark laten uitvoeren. We zijn je
dankbaar!
Wordt dit bericht niet goed weergegeven? Klik dan hier
Vandaag vraag ik je aandacht voor een alarmerend probleem dat onze
supermarkten teistert: misleidende praktijken die jou als consument
voor de gek houden. Terwijl we de schappen afspeuren naar gezonde
keuzes, worden we geconfronteerd met een overvloed aan verwarrende labels,
onbegrijpelijke ingrediëntenlijsten en dubbelzinnige marketingtactieken die
ons in de val lokken.
Een gemiddeld huishouden in Nederland is jaarlijks haast 2.000 euro kwijt
aanvoedingsmiddelendie volgens de wet misleidend
zijn.Dat is voor heel Nederland samen
bij benadering8,7miljard euro per
jaar!
Misleidingwordtdus niet gepleegd door een paar
marketing-cowboys die het niet zo nauw nemen met de wet, of maar een aantal voedselproducenten die
de etiketteringsregels niet helemaal
snappen. Daarom starten we vandaag een nieuwe petitie.
We eisen van de overheid dat misleiding direct
strafbaar wordt gesteld met hoge
boetes!
Dat je door bijna een derde van je boodschappen wordt misleid is
eigenlijk heel vreemd. In Europa en dus ook in Nederland hebben we
heel duidelijk afgesproken dat misleiden niet mag.De
belangrijkste regels staan in EU-regulering 1169/2011 die over voedseletikettering en
voedselinformatie gaat. Kort
samengevat:“Voedselinformatie mag het
publiek niet misleiden, met name door bepaalde kenmerken of
effecten te suggereren die het product niet heeft. Voedselinformatie moet
nauwkeurig, duidelijk en voor de consument gemakkelijk te begrijpen
zijn.”
De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit
(NVWA)eist dat voedselfabrikanten eerlijke informatie
geven:“Eerlijke informatie wil zeggen dat de
informatie op het etiket een goed beeld geeft van het levensmiddel en dat
het niet misleidend is.”
De Autoriteit Consument & Markt (ACM), die toezicht houdt op de
markten, concludeert:“Bij misleiding kloppen de beloftes van
een bedrijf niet, of deze zijn erg onduidelijk. Of het bedrijf laat
belangrijke informatie weg, of verbergt dit. Hierdoor koopt u iets dat u
anders niet had gekocht. Misleidende verkoop en agressieve verkoop
zijn verboden. Dat staat in de Wet oneerlijke
handelspraktijken.”
Kortom, duidelijke regels, maar van handhaving komt niets terecht.
Het is de hoogste tijd dat we opstaan en actie eisen van onze
wetgevers. De huidige regels zijn niet voldoende om consumenten te
beschermen tegen de sluwe trucs van de voedselindustrie. Te vaak worden we
verleid door 'gezonde' producten die eigenlijk vol zitten met verborgen
suikers, kunstmatige toevoegingen en verkapte vetten. Het gebrek
aan transparantie en eerlijke etikettering maakt het voor consumenten
steeds moeilijker om weloverwogen keuzes te maken.
Misleiding is wat ons betreft pure fraude. Immers, ook bij
misleiding krijgen we als consumenten niet de producten waarvoor we wél
hebben betaald.
Klaar met de slappe hap
Hoe kan het dat we nog altijd zoveel
voedselproducten in de schappen tegenkomen die ons wettelijk gezien
misleiden? Dat komt omdat de pakkans voor overtreders klein is en de
straffentelicht.
Voedselproducenten hebben zoveel kansen
in het proces om niet te misleiden, maar er wordt ze geen strobreed in de
weg gelegd wanneer ze het wel doen.Dit is niet per ongeluk: dit isstructureelgedrag datmeestal opzettelijk wordt
gedaan doormarketingafdelingenommaarzoveel mogelijk te
verkopen.
De vertaling van alle wetten en
regels komt neer op het ‘helpen’ van bedrijven in plaats van een harde
‘nee’. Zo krijgen bedrijven bij een eerste overtreding vaak eerst
een schriftelijke waarschuwing in plaats van directeenboete. Er wordt zelfs ‘nalevingshulp’
aan ze geboden door de NVWA die tegen misleiding moet
optreden.Dat is de omgekeerde
wereld!
Samen maken we een sterke vuist!
Eis daarom met ons dat de Nederlandse
overheid misleidingecht strafbaar stelt, om zo een einde te maken aan
misleidende
voedselverpakkingen.
De pakkans en de strafmaat moeten omhoog.Misleiding moet
strafbaar worden gesteld met direct hoge boetes. Bedrijven denken dan wel
tienkeer
na.
Alsconsumentenvoedselfabrikanten ieder jaar ‘spekken’
metal diemiljardeneuro’s, dan wordt het hoog tijd dat ze gaan
meebetalen aan dit economische verlies.
Ook helemaal klaar met misleiding? Teken dan onze petitie!
Wordt dit bericht niet goed weergegeven? Klik dan hier
De regels van het oorlogsrecht zijn een dode letter voor burgers die slachtoffer worden van oorlog. Zo ondervond advocaat en hoogleraar oorlogsherstel Liesbeth Zegveld dat zij voor Palestijnse cliënten zelden gehoor kreeg bij Nederlandse rechters. Dat moet beter.
De VS en Arabische landen zijn het bij besprekingen in de Jordanië niet eens geworden over de noodzaak van een staakt-het-vuren in de Gazastrook. Volg de laatste ontwikkelingen in ons liveblog.
Maar liefst vier keer mocht sterpianist Bertrand Chamayou
terugkomen om het applaus in ontvangst te nemen. En dat was terecht,
want de Fransman had de volle zaal net door een twee uur durende
muzikale herfststorm gesleept.
Vingt Regards sur l’Enfant Jésus van de Franse componist
Olivier Messiaen (1908-1992) is voor pianisten een ultieme proeve van
bekwaamheid, en de 42-jarige Chamayou slaagde in het Muziekgebouw met
vlag en wimpel. Dat hij de uitdaging aankon, had hij al bewezen met zijn
opname uit 2022 (op Erato). Maar Chamayou’s optreden in Amsterdam was
een herinnering aan het feit dat het fysiek bijwonen van een concert zo
veel meer biedt dan het luisteren naar een album.
Waar de plaat van Chamayou soms wat ondoordringbaar of
afstandelijk kan voelen, wist hij het publiek als een soort sjamaan bij
elke noot aan de hand te nemen. De muziek van Messiaen – een meditatie
in twintig delen op het kind Jezus – is bepaald geen lichte kost;
grillige motieven, raadselachtige akkoorden en dissonantie alom.
Chamayou leek alles met mededogen voor de zaal te spelen, zonder te
betuttelen.
Nooit schel of agressief
Zo voelen de hoge dissonante notenclusters die Messiaen gaandeweg
het stuk over het hoofdmotief sprenkelt nooit schel of agressief. Ook
als de muziek bouwt in intensiteit blijft Chamayou gecontroleerd en is
elk akkoord gehuld in dun laagje zijdezachte stof. De stortvloed aan
noten die het stuk soms kenmerkt, blijft helder gearticuleerd. Die
evenwichtige controle zit ook in hoe de Fransman het podium op loopt;
zeer correct en formeel. Maar wat zijn loop niet verraadt, is de emotie
die hij in de muziek stopt.
Naarmate de tijd verstrijkt – iedereen is het besef van tijd dan
al lang en breed kwijt – wekt Chamayou steeds meer de indruk van iemand
die aan één stuk door een zevenkamp aflegt. Uit wat voor vaatje tapt de
Fransman, vraag je je af als hij na een korte stilte even inhoudt en
uitademt, en daarna gelijk weer die wonderlijke wereld van Messiaen
oproept.
Chamayou weet ook de agressieve, chaotische Messiaen invoelbaar te maken.Beeld Foppe Schut
Ook de dynamische controle van Chamayou is indrukwekkend.
Regelmatig gaat hij op magische wijze naadloos over van een gewelddadige
passage in het stuk naar een liefelijkheid die iedereen meteen in een
soort serene rust laat zweven.
Alsof je in een schilderij van Escher rondloopt
Die lieve kant van Messiaen is makkelijk te beminnen. Neem het openingsstuk van de Vingt Regards.
Messiaens golvende en mysterieuze akkoorden volgen een eigen logica die
je in geen enkele andere muziek hebt gehoord. Het mysterie verleidt je,
trekt je naar binnen, en maakt je hunkerend. Alsof je in een schilderij
van Escher rondloopt en je je reikhalzend afvraagt wat er achter de
volgende deur zit.
En dan is er ineens achter die deur de ruige, chaotische Messiaen
die je van Eschers wenteltrap laat afdonderen. De grootste verdienste
van Chamayou is dat hij ook die razende, agressieve, chaotische Messiaen
invoelbaar weet te maken.
Na een tijd vergeet je überhaupt dat er zoiets bestaat als
dissonantie. Chamayou trekt je zo ver die wonderlijke wereld van
Messiaen in dat wat in het dagelijks leven akelig of tergend zou kunnen
klinken, gewoon een volgende melodie wordt.
Lees ook:
Viotti en Chamayou vinden elkaar perfect in pianoconcert van Ravel
De samenwerking met Bertrand Chamayou
in Ravel pakte perfect uit. De Franse pianist maakte zijn naam volledig
waar, paarde poëzie en puur krachtvertoon in die ene linkerhand- en
arm, en toverde onvermoede klanken uit de vleugel.